با توجه به طبقه بندی که آیین نامه 2800 ایران برای خاک ها داشته است، در این مقاله نیز 4 نوع خاک، مطابق با آیین نامه برای در نظر گرفتن اثرات ساختگاهی شامل سختی لایه های خاک مورد بررسی قرار می گیرد. طیف های حاصل شده از تحلیل ها به ازای سختی های مختلف، با استفاده از توزیع های 50 درصد و 84 درصد توصیف و با طیف نظیر آیین نامه مقایسه می گردد. مشاهده می شود که ناحیه های سرعت ثابت و جابجایی ثابت طیف آیین نامه، برای هر 4 نوع خاک، با طیف های میانگین و فوق میانگین اختلاف زیادی دارد. این نواحی از طیف طرح آیین نامه می توانند مورد بررسی های بیشتری قرار گیرند.

اثر ساختگاه در طراحی سازه های مقاوم در برابر زلزله یکی از مهمترین پارامترهای مطرح شده در تمام آیین نامه های دنیا می باشد. نقش مهم اثر ساختگاه در شدت زلزله و تاثیر آن بر خرابیهای ناشی از زلزله، بعد از زلزله های بزرگی چون زلزله 1970 گدیز ترکیه، زلزله 1971 سانفرناندو، زلزله 1985 مکزیکوسیتی و زلزله 1989 لوماپریتا و ازمیت 1999 بیش از پیش هویدا شد.محدودیت های فاکتور ساختگاه در اکثر آیین نامه های زلزله و از جمله آیین نامه 2800 ایران به صورت خلاصه به شرح زیر می باشد:ضرایب کنونی ساختگاه بزرگنمایی در زلزله با پریودهایی کوتاه را جوابگو نیستند.ضریب کنونی ساختگاه، پاسخ غیر خطی ساختگاه، به خصوص در خاکهای رسی نرم، را در داده های متفاوت حرکت ورودی در نظرنگرفته است.پارامترهای مهم خاک نرم شامل سرعت موج برشی، ضخامت پروفیل، میزان خمیری خاک و مقاومت تک محوری خاک نرم تاکنون تنها در آیین نامه های NEHRP 94 ,UBC 97 مطرح بوده است.درصد زیادی از آیین نامه 2800 ایران برداشت از نسخه UBC1994 می باشد تجدید نظر و تحقیقات بیشتر می تواند انتخاب نوع ساختگاه برای طراحان ساده تر کند. در این خصوص نگرش ویژه به آیین نامه های دیگر کشورها لازم به نظر می رسد.در سالهای اخیر تجدید نظر کلی در آیین نامه آمریکا، اکثر کشورهای زلزله خیز را بر آن داشت تا نگرشی جدید به اثر ساختگاه در تعیین برش پایه طراحی داشته باشند.در این راستا در این تحقیق سعی برآن بوده است با تحلیل غیر خطی لایه خاک رسی نرم با استفاده از برنامه NERA طیف پاسخ مناسبی برای این گروه خاکها به دست آید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

با توجه به عدم پیش بینی زمانی زلزله و برآورد تقریبی شدت تخریب آنها، به طور ادواری آئین نامه های زلزله تحت بازنگری قرار گرفته و ضوابط جدیدی برای طرح ساختمانها ارایه می گردد در نتیجه ساختمانهای موجود ممکن است ضوابط جدید آئین نامه های بازنگری شده را نتوانند ارضا کنند و نیاز به مقاوم سازی جهت مقابله با نیروی زلزله داشته باشند. بدین منظور برای مقایسه آسیب پذیری ساختمانهای بتن آرمه طرح شده با آئین نامه های 2800 جدید و 2800 قدیم ایران و بررسی نیاز مقاوم سازی آنها ساختمانهای بتنی با سیستمهای مختلف قاب خمشی و قاب خمشی با دیوار برشی با شکل پذیری (معمولی و متوسط و زیاد) در آئین نامه های فوق اعم از ساختمانهای با دیوار برشی و بدون دیوار برشی با پلان متعارف و با تعداد طبقات 10، 8، 5، 3 با آئین نامه های فوق طراحی شده اند و بدلیل رفتار غیرخطی ساختمانها به هنگام وقوع زمین لرزه بر روی آنها آنالیز دینامیکی غیرخطی با استفاده از برنامه I DARC صورت گرفته و سپس شاخص خسارت که بنا به تعریف عبارت است از نسبت تغییر شکل اعضاء تحت بار زمین لرزه به تغییر شکل نهایی آنها تحت بارگذاری یکنواخت، با در نظر گرفتن اثر کاهش مقاومت و اتلاف انرژی در حلقه های هیسترزیس، با یکدیگر مقایسه شده اند. نتایج این بررسی ها نشان می دهد ساختمان های با قاب خمشی بدون دیوار برشی با سیستم شکل پذیری زیاد طرح شده در هر دو آئین نامه جدید و قدیم در شتاب های بزرگ زمین لرزه دچار خسارت سازه ای زیاد می شوند و بدلیل تغییر مکان بسیار زیاد ساختمانهای 8 و 10 طبقه طرح شده با آئین نامه قدیم بخصوص در شتاب های بزرگ زمین لرزه نسبت به آئین نامه جدید نیاز به مقاوم سازی این سازه ها احساس می شود.

مبنای آیین نامه زلزله ایران بر پایه UBC و IBC بنا نهاده شده است. ولی روشهای اجرای اجزای ساختمان که در تعامل با سازه، سیستمهای ساختمانی راشکل میدهند، در آیین نامه 2800 بسیار کم رنگ می باشد. از آنجائیکه روشهای متداول اجرایی کشور، با روشهای اجرایی کشورهای پیشرفته تفاوت بسیار دارد، متاسفانه پارامترهای محاسباتی که می بایست علاوه بر روابط کلی آیین نامه های مذکور به علت نوع خاص روشهای اجرایی رایج ایران، در آن لحاظ میگردید، اعمال نشده که نتیجه آن وارد شدن خطاهایی در محاسبه نیروی زلزله است. هدف این مقاله نمایش ضرورت تعریف پارامترهای جدید محاسباتی ناشی از روشهای اجرایی متداول در ایران و نقد ضعف های آیین نامه در این زمینه است. دراین راستا ابتدا میزان تاثیر روشهای مختلف اجرای دیوارهای میانقابی در نیروهای برش پایه و چگونگی توزیع آنها بررسی گردیده و سپس با نقد بندهایی از آیین نامه که وظیفه ارتباط پارامترهای اجرایی و محاسباتی را ایفا می کنند، به ضعف های ایین نامه اشاره نموده ایم. در انتها ضرورت تعریف پارامترهای جدید محاسباتی برای اصلاح خطاهای فوق اثبات کردیده است.